AMSTERDAM – Het alom heersende beeld van de Eindhovense prof. dr Henk Buck – een naïeve, alleen wat overenthousiaste geleerde – is onjuist. In werkelijkheid regeerde de inmiddels vertrokken hoogleraar zijn onderzoeksgroep als een ware dictator, en verbood hij elke wetenschappelijk discussie.
Die conclusie moet getrokken worden uit de verhalen van onderzoekers in opleiding, die het omstreden onderzoek van Buck de laatste jaren hebben uitgevoerd. Hun getuigenissen tegenover een speciale onderzoekscommissie leidden twee weken geleden tot het gedwongen vertrek van de hoogleraar.
Het bestuur van de technische universiteit houdt de inhoud van het onderzoeksrapport angstvallig geheim, en heeft de documenten daartoe in de kluis van een notaris opgeborgen.
Uit het verhaal van de promovendi wordt duidelijk hoe zij de laatste jaren keer op keer bewezen dat Bucks chemische methoden niet het ‘stofje’ opleverden dat hij beweerde te hebben.
Spreekverbod
Om te voorkomen dat deze onderzoeksresultaten naar buiten zouden komen, dreigde Buck hun promotie-onderzoek te zullen beëindigen, en stelde hij spreekverboden in tussen de verschillende leden van de onderzoeksgroep.
Volgens de betrokkenen hield de directeur van de faculteit de laatste jaren Buck de hand boven het hoofd. Van de zijde van het universiteitsbestuur wordt ontkend dat de directeur tevoren ‘ooit een klacht op zijn bureau heeft gehad’.
Ook over de wetenschappelijke gegevens uit het verslag in het blad Science zijn twijfels gerezen. Deskundigen vragen zich verwonderd af, hoe het mogelijk is dat chemische verbindingen zijn aangetoond die achteraf nooit bestaan blijken te hebben. “Het is zeer moeilijk voor te stellen dat deze gegevens in werkelijkheid zo gemeten zijn”, aldus de Leidse hoogleraar organische chemie prof. dr J. H. van Boom. Hij was in april de eerste deskundige die in het openbaar zijn twijfels uitsprak over de kwaliteit van het wetenschappelijke werk van zijn collega Buck.