Menu Close

AZT geeft patiënt geen langer leven

PREVENTIE EN behandeling van longontsteking hebben de perspectieven voor mensen met aids het afgelopen decennium veel sterker verbeterd dan een middel als AZT, dat is gericht tegen het virus zelf. Dat blijkt uit een onderzoek van de Amerikaanse onderzoeker Dennis Osmond naar de ziektegeschiedenis van 761 homo- en biseksuele mannen in San Francisco, deze week in de Journal of the American Medical Association gepubliceerd (dl. 271, p. 1083).

Vergeleken met de patiënten in het begin van de aidsepidemie, begin jaren tachtig, is de levensverwachting van mensen die een aidsdiagnose krijgen inmiddels aanzienlijk gestegen. Van de eerste vijfhonderd patiënten in San Francisco was de helft binnen 11 maanden na de ziekteverschijnselen overleden – tegenwoordig ligt deze ‘mediane overlevingsduur’ ergens tussen de 14 en 24 maanden.

De oorzaak van deze verbetering wordt niet alleen gezocht in behandeling met AZT of aanverwante virusremmers, die vanaf 1987 op de markt verschenen. Ook de behandeling en preventie van infecties, zoals longontsteking door de bacterie Pneumocystis carinii, leek van belang. Onduidelijk was tot nu toe echter welke van de twee meer invloed heeft gehad.

Die vraag is moeilijk te beantwoorden, omdat juist door het preventief slikken van’ medicijnen tegen longontsteking de aidsdiagnose vaak later wordt gesteld. Daardoor kan het dus ten onrechte lijken of patiënten sneller overlijden. Osmond nam daarom als richtpunt het moment waarop seropositieven onder de grens van 200 T4-afweercellen per microliter bloed zakken – sinds vorig jaar in Amerika overigens ook goed voor een ‘aidsdiagnose’.

Uit het onderzoek blijkt dat vóór 1988 de helft van degenen die onder de kritische grens zakten, daarna nog meer dan 28 maanden leefde. In de periode daarna, en nog steeds, ligt die prognose betrekkelijk stabiel op ruim 38 maanden.

Na uitgebreide statistische analyse schrijft Osmond de toegenomen levensverwachting bijna helemaal toe aan de nieuwe behandelingen van longontsteking. Vóór 1988 hadden aidspatiënten met longontsteking veel slechtere vooruitzichten dan andere aidspatiënten, sindsdien is dat verschil verdwenen. De introductie van AZT, met andere woorden, heeft nauwelijk invloed gehad op de overlevingsduur van aidspatiënten.

Een ander onderzoek in het zelfde tijdschrift onderstreept die conclusie. Uit gegevens van 51 Europese ziekenhuizen, waaronder het AMC, blijkt dat AZT alleen tijdens de eerste twee jaar na het begin van de therapie de sterfte kan verlagen. Daarna is de sterfte zelfs hoger dan bij patiënten die niet met AZT zijn behandeld.

Toch staat, zegt dr S. Danner, hoofd van de aidsafdeling in het AMC, de toepassing van AZT niet ter discussie. “In de eerste jaren is er een duidelijk aangetoond verschil in overleving. Bovendien blijkt AZT in veel gevallen aidsdementie te kunnen voorkomen. En dat is voor de meeste patiënten heel belangrijk.”

Related Posts