Alweer een studenten-gezelligheidsvereniging in Groningen
Enkele weken geleden verscheen in de mededelingenrubriek van deze krant plotseling een bericht van een nieuwe studentenvereniging, die zich ‘Theo van Uum’ noemde. Ze hield een nieuwjaarsborrel in een afgehuurd café. Verdere informatie over reden, aard of bedoeling van de nieuwe vereniging ontbrak. Wel kon zij volgens het bericht “nog nieuwe (actieve) leden gebruiken”.
De nieuwsgierigheid van de UK was gewekt.
Tijdens het telefoontje voor een afspraak blijkt de kersverse vereniging de eerste naamsverandering al weer achter de rug te hebben. Theo van Uum was, zo vertelt de Cloe, het ‘verenigingsorgaan’, “de naam van de mentor van de oprichters van deze vereniging. (…) Meestal onder het genot van menig pilsje pleegde hij tot in de late uurtjes zijn mentorgroep cultureel te ontwikkelen en bij te scholen. Maar tot grote schrik en verbazing van velen is hij teruggekeerd tot de bourgeoisie.”
De persoon in kwestie bleek niet bepaald gecharmeerd van het idee vereeuwigd te worden als studentenvereniging. Hij eiste naamsverandering, en na nieuw beraad werd de vereniging omgedoopt tot ‘Cleopatra’.
Piet Rodenburg: ’Dat was een zeer intrigerende, wijze en intelligente vrouw. Bovendien heeft ze Julius Caesar eens mooi tuk gehad.”
Brallerig
In een kamer in een als gevangenis uitgevoerd nieuw gebouw van de SSH zitten vier van de zes bestuursleden: Wiepko Mensonides, Piet Rodenburg, Auke Plantinga en Wim Verbeek, niet geheel toevallig allen student economie. Waarom hebben zij een nieuwe studentenvereniging opgericht?
Wim Verbeek: “Er bestond een behoefte aan. Andere studentenverenigingen zijn Christelijk of Rooms Katholiek, slechts voor Friezen of hebben een imago als Vindicat. Wij willen een zo heterogeen mogelijk publiek.”
Wiepko Mensonides: Als je de ledenaantallen van alle studentenverenigingen bij elkaar optelt, blijkt dat maar twintig procent van alle studenten georganiseerd is. Daar ligt een enorm gat, en daar proberen wij in te voorzien.”
Ondanks het feit dat geen van hen ooit lid is geweest van zo’n andere vereniging, menen ze dat ze zich er toch een redelijk beeld van hebben kunnen vormen: Vindicat bestaat vooral uit brallerige figuren. Ze hebben daar allemaal leuke tradities, maar dat hoeft voor de meeste mensen niet zo. Albertus neigt steeds meer naar Vindicat, ’verbalt’. Sterker nog, in de KEI zou het achterste deel van de rij voor Vindicat na een ledenstop gewoon doorlopen naar Albertus.
De collega-verenigingen hebben wisselend gereageerd op het initiatief. De twee grote broers vinden het wel leuk. Hendrik de Cock ziet hun, toch een beetje bezorgd, als concurrenten. Ze vinden het daar onzin om een nieuwe vereniging op te richten, die in hun ogen hetzelfde wil als zij. “Maar wij mikken toch een beetje op andere mensen”, zegt Wim Verbeek.
Integreren
Cleopatra, zo blijkt uit de woorden van de verschillende bestuursleden, moet een open, gezellige, algemene studentenvereniging worden. Wiepko Mensonides: “Onze doelstelling is het integreren van studenten en andere belangstellenden in het sociale en culturele leven van Groningen en omgeving. We willen een brugfunctie vervullen tussen student en maatschappij.”
Er mogen geen hoge drempels zijn voor mensen om lid te worden van Cleopatra. En inderdaad vormt de doelstelling geen groot struikelblok, gezien de nogal vage termen waarin die is geformuleerd. In principe staat de vereniging voor iedereen open. Ook voor niet-studerende jongeren? Auke Plantinga: ’’Jn feite richten we ons niet op hen. Er zijn al genoeg algemene jongerenverenigingen, dus het is ook niet nodig. Studenten hebben iets gemeen met elkaar, en anderen zijn daarin misschien wat moeilijker inpasbaar.’’
Wiepko Mensonides: “Onze voorkeur gaat uit naar studenten. Bij VERA zie je ook dat het is misgelopen toen ze een algemene jongerenvereniging werden.” Aan de lage drempel moet ook de lage contributie meewerken, van dertig gulden per jaar. Daarbij moet dan wel worden aangetekend dat bij dure evenementen het ’profijtbeginsel’ zal worden toegepast: daarvoor moet apart worden betaald.
Naast de penningen bewaakt Piet Rodenburg ook de inbreng van de Cultuur in de vereniging: ’’ We willen ook aan culturele vorming gaan doen. De leden kunnen zelf binnen de vereniging toneel of cabaret opzetten, films maken, of weet ik veel. Cultuur is belangrijk, je moet je kunnen ontplooien. In je studententijd ben je nog met je persoonlijkheid bezig, dat is een heel proces. Toch?”
Harde woorden
Wat heeft Cleopatra haar huidige en toekomstige leden nu te bieden? Om te beginnen wordt er een maandelijkse borrel georganiseerd. Verder een ‘intellectuele quiz’, een Algemene Ledenvergadering in februari, een feestavond in maart (“die stond toch al vast?”), en een liftestafette met handicaps naar Parijs in de zomer. En natuurlijk krijgen de leden het tweemaandelijksorgaan ‘Cloe’ gratis thuisbezorgd. Dat is nu nog een dubbelgevouwen A3-velletje vol typ- en stijlfouten, maar daar zijn ook binnen het bestuur al harde woorden over gevallen. Het was dan ook haastwerk, en de waardering voor de tweekoppige redactie is toch groot. Tenslotte bestaan er plannen voor een nu nog strikt geheime, spectaculaire actie tijdens het Gronings Ontzet (28 augustus). Het bestuur mikt op de landelijke pers, “en op het halfzes-journaal, met die leuke Maartje van Weegen.”
Ideeën te over dus, maar is het ontbreken van een eigen gebouw niet een erg groot gemis? Wiepko Mensonides: ’’De andere studentenverenigingen hebben wel een voorsprong, met alle faciliteiten die ze tot hun beschikking hebben. Wij hebben inderdaad geen pand. Maar aan de andere kant komt dat ook de doelstelling van de vereniging ten goede: het integreren van de student in het sociale leven van Groningen. We zijn nu alleen wel afhankelijk van anderen voor onze activiteiten.”
Piet Rodenburg: Het is misschien wel belangrijk dat we een ruimte krijgen om bijvoorbeeld een keer per week bij elkaar te komen.”
Vrouwen
Met de ledenaanwas gaat het uitstekend in de ogen van de bestuurders. Cleopatra heeft nu zo’n 60 leden, en er is een enorme lijst met ’belangstellenden’. Ze verwachten binnenkort de 100 wel te overschrijden. Zijn het nou allemaal economiestudenten die lid worden? Wiepko Mensonides: “Op het moment is ongeveer de helft economiestudent, en doet de andere helft iets anders. We willen in februari het bestuur dan ook uitbreiden met iemand uit een andere faculteit of uit het HBO. Dat is wel een voorwaarde, anders kom je niet geloofwaardig over.” Uit het HBO is tot nu toe één lid geregistreerd. Hoe staat het met de vrouwen? Piet Rodenburg: ’’Die zijn er nog wel wat weinig. Dat heb je altijd aan het begin als jongens iets opzetten. Maar dat trekt wel bij.”
Hoe zien de bestuursleden tenslotte de toekomst van hun geesteskind? Van Wiepko Mensonides mag de vereniging wel groot worden, als iedereen maar aan z’n trekken komt, en als men elkaar maar nog net een beetje kent. En als ze ooit een pand zouden krijgen, zou de contributie niet hoger mogen worden dan 100 gulden. Auke Plantinga: ”We hebben daar nog geen afgebakende ideeën over. Maar wat mij betreft moet het een middelgrote, vriendelijke vereniging worden.”